30.3.06

Στη Λευκωσία

............Η εντός των τοιχών Λευκωσία σε πολύ παλαιό χάρτη
...............και δυο φωτογραφίες της του 19ου αιώνα
Ήθελαν να βγουν έξω εκείνο το βράδυ, να φάνε, να πιούνε ένα ποτήρι κρασί να γιορτάσουν ίσως κάτι, δεν έχει σημασία.

Είπανε, να πάνε στου Ζανέτου, στην παλιά πόλη, την λεγόμενη και εντός των τειχών Λευκωσία.

Εκείνος συνήθιζε να αποκαλεί την συγκεκριμένη ταβέρνα, «Ναό» έχοντας πλήρη συνείδηση της βαρύτητας της συγκεκριμένης λέξης.

Άλλωστε, κατά τις αντιλήψεις του, οι Ναοί οφείλουν να υπάρχουν μόνο για να τιμούν οι άνθρωποι τις Ηδονές της ζωής και τον Ενθουσιασμό, ενθυμούμενος πάντα πως στην πραγματικότητα Ενθουσιασμός δεν είναι άλλο από την Ένθεη Ουσία του Ανθρώπου.

Παρόλο που ήταν καθημερινή ήξερε πως μάλλον δεν θα έβρισκαν τραπέζι αν δεν έκαναν μια κράτηση και μάλιστα, ίσως ήταν ήδη αργά κάπου στις έξι το απόγευμα.

Ο Ναός, πάντα σφύζει από ζωή, δεν πέφτει ποτέ ούτε καρφίτσα που λέμε με την πανύψηλη και πληθωρική –πάντα γελαστή- φιγούρα του Ζανέτου να κυκλοφορεί διαρκώς από τραπέζι σε τραπέζι για να σιγουρευτεί πως όλοι περνούν καλά.

Μόνο που ξαφνικά, συνειδητοποίησαν πως δεν είχαν τον αριθμό. Η λύση, απλή: «πληροφορίες καταλόγου».

Τηλεφώνησε λοιπόν, «παρακαλώ θα ήθελα τον αριθμό της ταβέρνας Ζανέτος στη Λευκωσία» «ναι κύριε, ακούστε τον αριθμό που ζητήσατε, ευχαριστούμε που μας καλέσατε».

Σημείωσε το νούμερο και αμέσως μετά τηλεφώνησε.

-Ναι...;
-Καλησπέρα, ο Παναγιώτης ο Ζανέτος είναι εκεί να κάνω μια κράτηση για απόψε;
-Α...κύριε μου εν εδώ του Ζανέτου, εδώ εν του Ζανετίδη στον Άγιο Δομέτιο μα και δαμέ , ταβέρνα μαγερκό είναι και όλο κάμουν το λάθος (πολύ γελαστά). Μισό λεπτούιν κύριε να εύρω τον αριθμό να σου τον δώκω.
-Δεν πειράζει, μη σας βάζω σε κόπο, θα τον βρω από τις πληροφορίες.
-Οï..οϊ ε να στον εδώκω εγώ...να, ηύρα τονε, γράφε...
-ευχαριστώ πολύ
-παρακαλώ κύριε καληνύχτα.



Σκέψου στην Αθήνα, να σου συμβεί κάτι ανάλογο. Να πάρεις κατά λάθος ένα άλλο εστιατόριο και, να σου δώσουν χωρίς δεύτερη κουβέντα και με το χαμόγελο το τηλέφωνο του ανταγωνιστή...Το φαντάζεστε; Εγώ πάντως όχι!
Στην καλύτερη περίπτωση, θα σου πουν ένα βαρύ «λάθος κάνετε εδώ είναι του Ταδόπουλου» και γδρουπ!...θα σου κλείσουν το τηλέφωνο.

Η Λευκωσία, είναι μικρή. Αλλά αυτό δεν φτάνει από μόνο του για να στηρίξει την ανθρωπιά που συναντάς πάμπολλες φορές στο δρόμο, στο κατάστημα , στο περίπτερο. Και άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες είναι μικρές. Στο Λουξεμβούργο άραγε θα συμβεί κάτι τέτοιο;

Μας διαφεύγει πολλές φορές, εμάς που μένουμε εδώ, πως η Λευκωσία είναι μια πρωτεύουσα –και όχι επαρχία της Αθήνας. Μια βόλτα, αρκεί να σε κάνει να καταλάβεις που βρίσκεσαι. Δεν υπάρχει σχεδόν πια καμία μεγάλη εταιρία, όμιλος, πολυεθνικό κατάστημα που να μην είναι εδώ. Και ειδικά από την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι παρουσίες πολλαπλασιάζονται σαν τα μανιτάρια στο χωράφι.

Οι μεγάλες εταιρίες Marketing Διαφήμισης και Στρατηγικής Επικοινωνίας είτε είναι ήδη εδώ, είτε καταφθάνουν η μία μετά την άλλη και βέβαια είναι στελεχωμένες από εξειδικευμένους ανθρώπους που εργάζονται σε καθαρά δυτικούς ρυθμούς (όχι ελληνικούς, εδώ οι άνθρωποι δουλεύουν-δεν κάνουν πλάκα και χαβαλέ) και το επίπεδο των ιδιωτικών τουλάχιστον υπηρεσιών είναι εξαιρετικά υψηλό.

Και όμως, για κάποιους λόγους η Λευκωσία παρότι Πρωτεύουσα με όλα τα συνεπακόλουθα, ακόμα κρατάει στην ανάσα της μια παύση , κάνει μια στάση στα δευτερόλεπτα , για ένα βλέμμα , για μια ματιά, για μια μυρουδιά, για μια κουβέντα καλή που δε στοιχίζει τίποτα.

Ίσως να φταινε τα γιασεμιά και τα νυχτολούλουδα που το βράδυ σαν έρθει σε ζαλίζουν ακόμα και μέσα στα διαμερίσματα, λες και τα αρώματα τρυπώνουν από τις γρίλιες των σπιτιών απρόσκλητα.

Σίγουρα δεν είναι η μόνη μυρουδιά, μιας που γύρω στις 8, όπου και να πας στις γειτονιές της Λευκωσίας θα σε αρπάξει από τη μύτη το κοψίδι στη σούβλα.

Στη Λευκωσία , υπάρχει μία απόλυτη βεβαιότητα:

Όσο η γη θα γυρίζει, στην Κύπρο, θα γυρίζουν καθημερινά και οι σούβλες.

Και αυτός εκεί, ο τύπος, με τα μανίκια τα ανασηκωμένα που είναι πάνω από τα κάρβουνα με ένα ποτήρι ζιβανία στο χέρι, το πρωί, στις 8 και 30 μπορεί κάλλιστα να είναι «ατσαλάκωτος» πίσω από το γραφείο του ελέγχοντας την πρόοδο κάποιων εργασιών πολύ σημαντικών και απαιτητικών.

Αυτή, είναι μία όψη της ζωής στην Κύπρο. Ασφαλώς δεν είναι η μόνη και ασφαλώς δεν είναι όλες οι όψεις ειδυλλιακές. Διόλου μάλιστα.

Ωστόσο, είναι αλήθεια, πως εδώ, ακόμα, η καθημερινότητα σου κλείνει το μάτι με έναν τρόπο τελείως απροσδόκητο πολύ συχνά, θυμίζοντάς σου πως είσαι άνθρωπος.

22 σχόλια:

Λαμπρούκος είπε...

Τη σούβλα με την εκατηγοράς,
αυτή σου δίνει για να φας...

Ωραίω φίλε Δύοντα αν-ατάλαντε. Αλλά το θέμα είναι να ρθούμε καμιά βόλτα και εμείς να μας κεράσεις μαι ζιβάνία (αλήθεια τι είναι αυτό?) να πάνε κάτω και τα φαρμάκια, και να γίνουν όλα αλλιώτικα.

Εβίβα φίλα!

not me just us είπε...

;-) Ζιβανία ή και ζιβάνα: η κυπριακή έκδοση της ρακής.

Καλό πιοτί σαν είναι παγωμένο ιδίως, αλλά με μέτρο γιατί χτυπάει κατακούτελα και μαζί με τις σούβλες γυρίζεις και εσύ γύρω γύρω μετά. Το συνιστούν (δεν κάνω πλάκα) και για εντριβές, σκοτώνει όλα τα μικρόβια.

Στου Μπαμπινιώτη το λειψό λεξικό πάντως, δεν θα βρεις τη λέξη.

Υγεία!

(όποιος δεν έχει περάσει τη διαδικασία, την...εξέταση "Κυπριακός μεζές" δεν έχει φαει τίποτα)

Ημίαιμος-Imiaimos είπε...

"Ωστόσο, είναι αλήθεια, πως εδώ, ακόμα, η καθημερινότητα σου κλείνει το μάτι με έναν τρόπο τελείως απροσδόκητο πολύ συχνά, θυμίζοντάς σου πως είσαι άνθρωπος."

Αρκεί να έχεις γερή μνήμη...
Κι εσύ έχεις!

Marialena είπε...

Σημαντικές κουβέντες Δύοντα. Το να αισθάνεσαι άνθρωπος και ανθρώπινος στο περιβάλλον και την καθημερινότητά σου. Η Λευκωσία έχει όλες τις προϋποθέσεις της σύγχρονης αλλά και της μαζεμένης πολιτείας. Άσε που όταν θες η Ελλάδα είναι μια βόλτα με το αεροπλάνο. Την καλησπέρα μου, Μ.

Aliki2006 είπε...

Beautiful!! I haven't had time to read beyond the post for the 30th, but I will. It's after 7:00 a.m. here, on this side of the Atlantic and duties call...

--Alissa

Composition Doll είπε...

Καμμιά θεσούλα για μας στην Αρχή Λιμένων Κύπρου? Τίποτα???

Υ.Γ. Έβαλες, μουσικό χαλί στο ποστ, κι εμενα δεν λες πως να το κάνω...

:(

Απολλώνια είπε...

"Και όμως, για κάποιους λόγους η Λευκωσία παρότι Πρωτεύουσα με όλα τα συνεπακόλουθα, ακόμα κρατάει στην ανάσα της μια παύση , κάνει μια στάση στα δευτερόλεπτα , για ένα βλέμμα , για μια ματιά, για μια μυρουδιά, για μια κουβέντα καλή που δε στοιχίζει τίποτα."


Πρασίνισα απο τη ζήλεια μου.

Συνέχισε να φέρνεις όμορφες εικόνες και ας μείνω για πάντα λαχανί.

Καλησπέρα!

:)

Ρεγγίνα Μπούκουρα είπε...

Ωραία περιγραφή.Φέτος μάλιστα προβλέπονται διακοπές στην Κύπρο και μου αρέσουν ολα αυτά που διαβάζω.

(για το μουσικό χαλί,ενδιαφέρομαι κι εγώ,αν μπορεις να πεις δυο λόγια πως μπαινει κάτι τετοιο..)

Την καληνύχτα μου.

not me just us είπε...

Καλημέρα!

Για το μουσικό χαλί που λέτε...προσωπικά δεν είμαι καθόλου ευχαριστημένος από αυτή τη λύση, θελω να μάθω πως θα βάζω μουσικές από το αρχείο mp3 που έχω στον υπολογιστή. Τέλος πάντων. Αυτό είναι ένα "έτοιμο" πράγμα (ένα μουσικό θέμα από τον Χ.Πότερ) Μετά από κάποιο ψάξιμο στο HELP του Blogger κατέληξα σε αυτό εδώ:http://www.starlightmks.com/main.html (copy&paste στον browser)Εκεί, έχει μια περιορισμένη επιλογή μουσικών με τους κωδικούς για την κάθε μία, παίρνεις τον κωδικό και τον περνάς στο template του blog σου. Δίνει σαφέστατες οδηγίες βήμα βήμα. :-)

περαστικός είπε...

Πολύ ωραία περιγραφή και ωραία έκπληξη η συμπεριφορά αυτή των ανθρώπων. Δυστυχώς, πολλοί ξεχνούν πως η μικροψυχία δεν πλουτίζει, πτωχαίνει, ακόμη και αν το εξετάσει κάποιος πρακτικά.

ellinida είπε...

Ψιθυρίζεται πως είχατε τα γενέθλια σας αγαπητέ Φαληριώτη . ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ! :))))
Kαλοπερνάτε βλέπω αγαπητέ εις τας Κύπρους !
Κανένα ποστάκι για το Φαληράκι μας πεθύμησα ! Αντε κάνε κάτι !
Την καλημέρα μου

Katerina ante portas είπε...

Δεν αξιώθηκα να έρθω Κύπρο ακόμα. Η μεγάλη μου κόρη έχει κάνει το ταξίδι και γύρισε με ανάμεικτες εντυπώσεις. Κυρίως εντυπωσιάστηκε απο το ότι άνεργος νέος με τυπικά προσόντα, δύσκολα βρίσκεται.
Μας βάζετε σε πειρασμούς ταξιδιού φίλτατε, Πάσχα ενόψει.

apousia είπε...

''Και συλλογίζομαι πως αν έτυχε να βρω στην Κύπρο τόση χάρη,είναι γιατί ίσως,το νησί αυτό μου έδωσε ό,τι είχε να μου δώσει σ'ένα πλαίσιο αρκετά περιορισμένο για να μην εξατμίζεται,όπως στις πρωτεύουσες του μεγάλου κόσμου,η κάθε αίσθηση,και αρκετά πλατύ για να χωρλεσει το θαύμα.''
Μετράω αντίστροφα τις μέρες για να επιστρέψω.Κι ας αρκούμαι στην ταπεινή κουμανταρία...

Silent Altitude είπε...

Η σούβλα και τα σουβλάκια/σιεφταλιά και το διπλοκάμπινο είναι το σήμα κατατεθέν της μικρής μας πατρίδας.

Δε νοείται Κύπριος που να μην ξέρει πως να ψήνει σούβλα.

Η περιγραφή σου από την Κύπρο είναι τόσο ζωντανή και ευχάριστη ιδίως για όσους από εμάς βρίσκονται μακρυά

Καλό σου βράδυ

manosantonaros είπε...

Αγαπημένε μου ποιητή Γιώργο, κάνε μου μια χάρη: Γράψε και συ με την τέχνη σου για το θέμα που γράφω στο blog μου και σε τρόμαξε. Κάντο για να μείνει η Κύπρος, όπως την περιγραφεις. Γραψε αυτο που ένιωσες. Ελα ποιητή μου

manosantonaros είπε...

Το δεύτερο ποστ για τα ναρκωτικα το έγραψα για σενα, επειδή είδα τον ενείπωτο φόβο σου. Συγκινήθηκα.

manosantonaros είπε...

Το λάτρεψα και σημερα το κειμενο σου

γιώργος είπε...

Καλημέρα...
Δεν είναι λυπηρό, κάθε πρωτεύουσα της Ευρώπης, να είναι πιο ανθρώπινη απ'ότι η Αθήνα;;;
Σε όλους τους τομείς...

Aliki2006 είπε...

I keep coming back to read your post and hear the music. I played it for Liam--he was enraptured.

Good Morning from all of us here!

--Alissa

paragrafos είπε...

Στη Λευκωσία, ακόμα κι αν δεν πιστευεις στα θαύματα, συναντάς το θαύμα της ανθρωπιάς εκεί που δεν το περιμένεις.

Με αγάπη

Παράγραφος

Xνούδι είπε...

όμορφη πόλη, όμορφοι άνθρωποι. Ζωή.

Καλημέρες βαμμένες κατακόκκινες.

:-)

Ανώνυμος είπε...

Best regards from NY!
cookware in state college pa. peek down blouse online payments biography of jack black generic tenuate 90 day girls ass dirty school girls dodge ram automatic transmission upgrades search engine marketing cheap isp bay watch - tv series medicare prescription drug coverage toy dolls web site marketing why was the computer first inveted mens celtic necklaces